Telefonda Kitap Nasıl Okunur? Bir Anıdan Yola Çıkarak
Bir kitabın sayfalarına dokunmak, parmak uçlarımda o hafif kıvrımları hissetmek, kitabın kokusunu almak… Bu, uzun zamandır sevdiğim bir alışkanlık. Ama ne yazık ki, son zamanlarda hayat o kadar yoğunlaştı ki, kitap okumaya zaman bulmak neredeyse imkansız hale geldi. Bir gün, Kayseri’nin soğuk bir akşamında, birden aklıma geldi: “Telefonda kitap nasıl okunur?” Bu soruya, tam olarak ne zaman başladım hatırlamıyorum ama bir şekilde bir yolunu bulmalıydım.
İlk Denemem: Umutsuzca
Telefonu elimde tutarak, “Kitap okumak” diye düşündüm. Evet, bu yeni çağın tekno-dünyasında, kitap okumayı telefonla yapmak çok garip gelmişti. Bilgisayarımı, kitaplığımdaki rafları düşünerek, eskiden olduğu gibi büyük, kalın bir romanı ellerimde hissetmek istiyordum. Ama zamanın getirdiği koşullar, beni başka bir çözüme itiyordu. Telefona girdim ve “E-kitap” araması yaptım. Sonuçta, ne olursa olsun, okumak gerekiyordu.
İlk başta çok heyecanlıydım, ama kitabı okumaya başlayınca… işte o an, hayal kırıklığı tüm vücudumu sardı. Sayfalar kayıyor, gözlerim ekranın ışığından zorlanıyor, kelimeler bir türlü ruhumda yankı bulmuyor. Evet, kitabın içeriği güzeldi ama… bilgisayar ekranı bana hiçbir zaman kitabın verdiği huzuru vermedi. Renkli, canlı kapaklar, sayfaların arasındaki anlık molalar; bunların hiçbiri telefon ekranında yoktu.
Bir süre sonra durup düşündüm: “Bu kadar mı zor olmalıydı? Telefonda kitap okumak?” Gerçekten bu kadar kayıp yaşadığımı düşünerek, daha fazla hayal kırıklığına uğramadım ve telefonu kapattım. Ama bir şeyler beni rahatsız ediyordu; belki de okuma şeklimi değiştirmem gerekirdi?
Bir Gece, Bir Kez Daha Denedim
Yine aynı kış akşamı. Havanın kararmasıyla, evde yalnızdım. O an içimi bir huzursuzluk kapladı. Bir şekilde rahatlamam gerekiyordu. Kitap okumak, her zaman bir kurtuluş yoluydu. Fakat telefonda kitap okumak, bir anlamda bir kayıptı. Ama bambaşka bir şey de olabilirdi. Bu defa daha sakin ve sabırlıydım. Kitap seçimi de önemliydi tabii. Bu kez kalın bir roman değil, daha kısa, duygusal bir hikâye seçtim.
Telefonda kitap okumanın bana göre büyük bir zorluğu vardı. Kitabın dokusu yoktu. Sayfalar yoktu. Ama belki… belki de hisleri keşfetmenin, ruhun derinliklerine inmeye başlamanın başka bir yolu vardı. Telefona sarıldım, gözlerimle ekranda kelimeleri takip ederken, yavaşça hikâyenin içinde kaybolmaya başladım.
Birkaç sayfa okudum ve birden, tuhaf bir şekilde, kendimi hikayenin içinde buldum. Bu, ekranın soğukluğuyla birleşen, içimdeki duygusal boşluğu dolduran bir şeydi. Duyguların kaybolmuşluğu, daha önce hiç hissetmediğim şekilde beni sarstı. O an, yalnızca fiziksel değil, zihinsel olarak da kitabın içinde olmam gerektiğini fark ettim.
Heyecan, Kaygı ve Umut
Telefonda kitap okumak, gerçekten de bir süreçti. Ekranın verdiği zorlamalar vardı, ama bu zorlanmalar, kelimelerle kurduğum bağın gücünü engellemiyordu. Her cümle biraz daha derinleşti, her paragraf biraz daha anlam kazandı. İçinde kaybolduğum bir dünya vardı, bir şekilde o dünyaya her geçen dakika biraz daha yakınlaştım.
Hikâyenin karakterleriyle birlikte üzülüyordum, sevinçleriyle mutlu oluyordum. Ekranın büyüsü mü, yoksa içimdeki o duygusal boşluk mu? Hâlâ bilmiyorum ama telefonun ekranı, bana başka bir dünyaya açılan kapıyı aralamıştı. Bazen bu tür anlar, günlük hayatın akışında kaçırdığımız en önemli duygusal deneyimlerin, basit araçlarla yeniden keşfedilmesidir.
Telefonla Kitap Okumanın Geleceği
Şimdi geriye dönüp bakınca, telefonda kitap okumanın düşündüğüm kadar olumsuz olmadığını fark ediyorum. Evet, ilk başlarda ekrandan okumak zorlayıcıydı, ama sonra yavaşça alıştım. Ve belki de bu, biraz da zamanın getirdiği bir değişimdi. Telefonum, bana kitap okumak için başka bir fırsat sunmuştu. O kadar kolay erişilebilen bir cihazla, her yerde, her an yeni bir dünyaya adım atabiliyordum. Bu, önceki okuma alışkanlıklarımı köklü bir şekilde değiştirmiş olsa da, kitaplarla olan ilişkim hiç de soğumamıştı.
Gelecekte, belki de daha fazla insan telefonlarıyla kitap okumaya devam edecek. Belki kitaplar sadece kâğıtlarda değil, dijital ekranlarda hayat bulacak. Herkesin hayatı yoğun, hızla geçiyor, ama her bir anı değerlendirmenin, hisleri derinleştirmenin bir yolu vardı. Telefonda kitap okumak, bazen kayıp, bazen de bir keşifti.
Bunlar, başkalarına ne kadar değerli gelir bilemiyorum ama, benim için telefonda kitap okumak, bir yolculuk, bir mücadeleydi. Kim bilir, belki başka bir gece daha telefona sarılırken, bir başka hikâye daha beni kendine çeker…